21 sep 2011

Ellen Lupton - Deskilling- donderdagmiddag 22 september 's-Hertogenbosch


Ellen Lupton is a writer, curator, and graphic designer. She is director of the Graphic Design MFA program at Maryland Institute College of Art (MICA) in Baltimore, where she also serves as director of the Center for Design Thinking. As curator of contemporary design at Cooper-Hewitt, National Design Museum since 1992, she has produced numerous exhibitions and books, including Mechanical Brides: Women and Machines from Home to Office (1993), Mixing Messages: Graphic Design and Contemporary Culture (1996),Letters from the Avant-Garde (1996), and Skin: Surface, Substance + Design (2002).
Her book Thinking with Type (2004) is used by students, designers, and educators worldwide. D.I.Y.: Design It Yourself (2006), co-authored with her graduate students at MICA, explains design processes to a general audience. D.I.Y. Kids (October 2007), co-authored with Julia Lupton, is a design book for children illustrated with kids’ art. The Lupton twins’ latest book is Design Your Life: The Pleasures and Perils of Everyday Things (St Martin’s Griffin, 2009).
Other books include Graphic Design: The New Basics (with Jennifer Cole Phillips, 2008) and Indie Publishing: How to Design and Produce Your Own Book (2008). She is the co-author with Abbott Miller of several books, including The Bathroom, the Kitchen, and the Aesthetics of Waste (1992), Design Writing Research (1996), and Swarm(2006).
Lupton is a 2007 recipient of the AIGA Gold Medal, one of the highest honors given to a graphic designer or design educator in the U.S.
Ellen Lupton has contributed to various publications, including PrintEyeI.D., and Metropolis. She has published essays and illustrations in The New York Times. A frequent lecturer around the U.S. and the world, Lupton will speak about design to anyone who will listen.
  

[tekst + afbeeldingen afkomstig van http://elupton.com/about/]


www.elupton.com

Sander Veenhof - Digitale Ambachtelijkheid- donderdagochtend 22 september 2011 s'-Hertogenbosch

SNDRV is the working title of the art practice of the Amsterdam based artist Sander Veenhof (NL, 1973) who studied computer science at the VU university in Amsterdam and graduated in the direction 'instable media' on the Rietveld Art Academy in 2009. His artistic practice balances on the border between these domains, researching recent technological advancements to create projects within a cultural context, sometimes by inversing the trends of our time. Slowing down experience, making things unlogical or impractical, questioning the unconscious interpretation of technological 'improvement'.

His work focusses on new models of interaction and communication, so it's not a surprise that contemporary mobile phones are his foremost fascination. The massive growth of an instantly reachable geographical connected iPhone audience offers new borderless possibilities. The recent developments in the field of mobile Augmented Reality (the additional of a virtual layar to reality) allowed him to exhibit in in the MoMA museum in New York, create a one dimensional artwork and currently he explores new ways to open up the virtual public space for anyone to contribute to.

As an independent artist, equipped with a technical intuition and knowledge, Veenhof moves across the whole spectrum of new media (art) production, ranging from conceptual thinking to technical realization to innovative marketing inventions.



[tekst afkomsti van http://sndrv.nl/index.php?index=contact]


www.sndrv.nl

Tom Claassen - Deskilling - Donderdagmiddag 22 september 2011


Tom Claassen studeerde van 1984 tot 1989 aan de AKV St. Joost in Breda. In 1992 werd hij geselecteerd voor de Prix de Rome(beeldhouwen/beeldende kunst en openbaarheid). Hij ontving diverse prijzen, zoals de Aanmoedigingsprijs Stad Amsterdam (1993) en de Charlotte Köhler Prijs (1994). Veel werk van Claassen heeft een plaats gekregen in de openbare ruimte in geheel Nederland. Hij is vooral bekend geworden door zijn mens- en dierfiguren, die in zeer vereenvoudigde vorm zijn weergegeven.




http://www.tomclaassen.com/

20 sep 2011

AMBACHT

Studium Generale Akv|St.Joost 21 en 22 sept. 2011

Sprekerslijst (onder voorbehoud):

1. Actualiteit van het Ambacht (woensdagmiddag 21 september in Breda)

13.30 Ontvangst
14.00 Cornel Bierens (hoofdspreker) kunstcriticus, schrijver en kunstenaar  Atrium
15.10-15.25 Pauze
15.30 Michiel Schuurman grafisch ontwerper AV Blauw
           Marnix Goossens fotograaf AV Rood
           Sjoerd Jonkers (EN)* ruimtelijk ontwerper A.167
           Eylem Aladoganbeeldend kunstenaar AV Groen   
15.45 Berend Strik beeldend kunstenaar Auditorium      
           Wernher Bouwens kunstenaar, lithograaf Kapel
16.30 Borrel

2. Digitale Ambachtelijkheid (donderdagochtend 22 september in ‘s-Hertogenbosch)

10.00 Ontvangst
10.30 Ine Poppe (hoofdspreker) beeldend kunstenaar, schrijver en filmmaker K.22
11.40-11.55 Pauze
12.00 Ine Poppe beeldend kunstenaar, schrijver en filmmaker K.21
         Alex Schaub musicus, manager fablab bij De Waag society AV Studio
          Eelco Brand (EN)* videokunstenaar K.87
         Jonathan Puckey grafisch ontwerper K.22
         Driessens en Verstappen beeldend kunstenaars Fotostudio
         Sander Veenhof computerwetenschapper, beeldend kunstenaar Ontwerpstudio
13.00 Lunch



3. Deskilling (donderdagmiddag 22 september in ’s-Hertogenbosch)

14.00 Merel van Tilburg (hoofdspreker  kunsthistoricus, publicist, Universiteit van Genève K.22
15.30  Marleen Engbersen (studio Claudy Jongstra)  (interieur ontwerp met eigen viltproductielijn) AV Studi
Roel Huisman                                  theater, interieur- en projectontwerp K21
Tom Claassen                                   beeldend kunstenaar, beelden openbare ruimte Ontwerpstudio
Atelier NL                                         ruimtelijk ontwerpers Fotostudio
15.40 Ellen Lupton (EN)*                       grafisch ontwerper, curator, schrijver K.22
           Maria Roosen                                  beeldhouwer, objecten, glas K.87
         
*(EN)= Engelstalige presentatie

Roel Huisman - Deskilling - donderdagmiddag 22 september Den Bosch

Roel Huisman started working as an independent designer in the field of theatre, interior and product design after graduating at the Design Academy in 2000. His work consists of scenography designs for mayor theatre companies like Toneelgroep Amsterdam and het Nationale Toneel and interior designs for public spaces like the Rotterdamse Schouwburg. In various exhibitions he presented new product and furniture designs. In 2009 he received the Charlotte Köhler oeuvre award.

Roel Huisman lives and works in Amsterdam, Holland.

[tekst afkomstig van: http://www.roelhuisman.nl/about.html]

Atelier NL - Deskilling - donderdagmiddag 22 september Den Bosch


After their graduation from the Design Academy Eindhoven in 2006 Nadine Sterk and Lonny van Ryswyck started Atelier NL. They now live and work in the church 4 Apostelen in Eindhoven.
Nadine’s work is a fusion of the natural, the technical and the emotional world. She finds in nature’s functions, and solutions an endless wealth of ideas. Translating her inspiration into versatile and feasible designs, she is able to produce objects that fascinate both the mind and the soul.

Observation, thought and realization are the key features of Lonny’s design process.Everyday things that most people take for granted. Details that go unnoticed. These are the sources of her inspiration. The desire to awake consciousness for underestimated values and experiences guides her to create objects capable to carry people away, into her world.
www.ateliernl.virb.com
[tekst afkomstig van: http://ateliernl.virb.com/about]


Maria Roosen - Deskilling - donderdagmiddag 22 september Den Bosch


Maria Roosen maakt sensuele beelden van gekleurd glas, wol, leer, hout, papier maché en bladgoud. Terugkerende thema´s in haar oeuvre zijn vruchtbaarheid, groei, het vrouwelijke en het mannelijke en menselijke verhoudingen. Kenmerkend voor haar werkwijze is dat Roosen haar ideeën langzaam laat rijpen en steeds in nauwe samenwerking uitvoert met ambachtslieden zoals glasblazers, timmerlieden of breisters. Roosen: "Ik laat dingen groeien. Ik zaai het zaad en roep vervolgens de hulp van anderen in om het gewas op te kweken. Ik stuur het proces, begeleid het - eigenlijk ben ik de kunstenaar met de groene vingers."


www.mariaroosen.nl


[tekst afkomstig van: http://www.rabokunstcollectie.nl/content/kunstenaars/1951_1965/maria_roosen/index.jsp]

Berend Strik - Actualiteit van het Ambacht - woensdag middag 21 september - Breda


Berend Strik bewerkt en creëert al twintig jaar beelden met naald en draad. Waar zijn eerste werken een beeld laten ontstaan uit naald, draad en stof, gebruikt hij in de jaren negentig reproducties van kunstwerken, pornoplaatjes en familiekiekjes als basis. Daarop worden accenten aangebracht met gekleurd draad en stukjes plastic of stof. Strik retoucheert op deze manier, hij kan zo nadruk leggen op onbeduidend lijkende delen, maar ook voor hem niet ter zake doende stukken afdekken en verhullen. De laatste jaren (sinds 2002) fotografeert Berend Strik ook zelf. De kracht van zijn manier van werken, namelijk de aandacht vasthouden en onze scanmanier van beeldmateriaal bekijken laten struikelen, zet hij in op een hoger plan.
De kunstenaar toont in zijn foto’s plaatsen of personen die zich een straat verder bevinden dan de afgebeelde plek op de zojuist verschenen foto in de krant. Hij reisde naar Afrika en het Midden-Oosten. Werken met titels als Jerusalem en Palestinian House zien er decoratief uit, en hebben daardoor deels een verborgen, maar zeker ook een actuele lading. Waar chaos heerst, wordt extra geborduurde chaos toegevoegd, maar daarmee vaak ook kleur en dus een verfrissende blik op de wereld. Foto’s die je op de nieuwspagina in de krant soms (misschien te) snel omslaat, vragen via gonzende kleurwolken, dwarrelende bloemen of gloeiende koraal-achtigen nu om positieve aandacht.
Het werk van Berend Strik omvat veel onderwerpen, de intieme familiefoto’s, een stilleven van een brandend haardvuur of een meer materieel en tastbaar werk maken zijn oeuvre tot wat het is: betoverend en indrukwekkend.
[tekst afkomstig van: http://www.welikeart.nl/2010/10/19/berend-strik-untitled-2008-25/]


19 sep 2011

Werner Bouwens - Actualiteit van het Ambacht - woensdag middag 21 september - Breda

Door zijn activiteiten op het gebied van drukwerk, beschouwt Wernher Bouwens grafiek als de oorspronkelijke vorm voor zijn kunst. Hij tracht alle mogelijkheden, beperkingen en handelingen van het grafiek te doorgronden. Het werk van Bouwens ontstaat van uit het experiment en vormt zich gedurende  een proces.

Bouwens past elementen van drukwerk ook toe ook in andere media. Bouwens produceert volgens de processen van de drukkunst, zeer vlak, kleur na kleur en zonder te mengen op het doek; Oranje, groen, oker, blauw. Bouwens gebruikt  oranje, een kleur die gebruikt wordt voor reddingsvesten, bewegwijzering of antiroestverf, een zeer opvallende kleur. Daartegenover stelt hij de kleur groen. In de overlappingen verschijnen verschillende tonen oker en voegt hij blauw toe.

Wernher Bouwens  gaf van 2004 tot 2009 les op de École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs in Parijs en is sinds 2006 docent aan de École Nationale Supérieure des Beaux-Arts in Parijs.






16 sep 2011

AMBACHT | Studium Generale: Akademie voor Kunst en Vormgeving | St. Joost september 2011


Woensdagmiddag 21 september vanaf 14.00 uur op locatie Breda (Beukenlaan 1). Donderdag 22 september de gehele dag vanaf 10.00 uur op locatie ’s-Hertogenbosch (Onderwijsboulevard 256).

Vroeger was het normaal dat een kunstenaar of een vormgever ook een ambachtsman was. Vandaag de dag lijkt dit echter minder vanzelfsprekend. Hiervoor zijn verschillende redenen aan te wijzen. Het is sinds de industriële revolutie – en de arbeidsdeling die daarmee gepaard ging – steeds normaler geworden dat kunstenaars en vormgevers een specifieke rol vervullen in een groter productieproces en -netwerk. Het komt steeds minder vaak voor dat ze iedere stap in dit proces zelf bedenken én uitvoeren. Daarnaast zijn vormgevers en kunstenaars onder invloed van de conceptuele wending in de jaren zestig en zeventig meer ideeënmakers geworden dan handwerklieden. Ten slotte is heel veel traditioneel ambachtelijk (hand)werk in onze informatiesamenleving gedigitaliseerd en overgenomen door de computer.

Tegelijkertijd zien we in de huidige kunst en vormgeving wel degelijk een tegenbeweging ontstaan die de oude noties van artistieke ambachtelijkheid probeert te revitaliseren. Het tactiele in de kunst wordt weer bezongen, kitsch heeft weer sex appeal, oude technieken herrijzen uit de dood en veel kunstenaars en vormgevers hechten wederom belang aan het feit dat hun werk authentiek met de hand is gemaakt. Maar niet iedereen is even blij met de terugkeer van het ambacht: gaat het hier immers niet om een reactionaire en conservatieve beweging die de eigentijdsheid en revolutionaire kracht van kunst en vormgeving in de weg staat?

Genoeg reden voor discussie! Tijdens het Studium Generale 2011 van AKV | St. Joost staat de revival van de ambachtelijkheid centraal. Wat verstaan we eigenlijk onder het begrip? Welke culturele en politieke denkbeelden gaan erachter schuil? Op welke uiteenlopende manieren keert het ambacht terug in de hedendaagse kunst en vormgeving? Met welk doel? Hoe afhankelijk zijn kunst en vormgeving überhaupt van ambachtelijkheid? En welke waarde vertegenwoordigt het (trage) ambacht nog in onze postindustriële, door digitale (re)productie, snelheid en gelijktijdigheid gedomineerde samenleving? Hoe veranderen onder invloed van de digitalisering en de conceptualisering van de kunst en vormgeving de maatschappelijke denkbeelden over kunst en vormgeving?

Terugkeer van het ambacht (woensdagmiddag 21 september, Breda)

De roep om de terugkeer naar ambachtelijkheid is eeuwenoud. Machinale en industriële productie leidt tot lelijkheid, én tot vervreemding van de arbeider. Aldus de socialistische voorman van de Arts en Craft beweging William Morris, eind 19e-eeuw. Voor de 21e-eeuwse kunstenaar geldt die vervreemding minder sterk, al het is opvallend dat kunstenaars zich steeds vaker bedienen van ambachtelijke technieken. De schilderijen met borduurwerk van Michael Raedecker zijn er een voorbeeld van. Maar ook recent werk van Martin Creed. Hij is bekend van conceptuele acties zoals zijn rennende atleet in Tate Britain, maar hij gaf enige tijd geleden aan weer te verlangen naar het schilderen op klein formaat. Over Damien Hirst viel onlangs hetzelfde te lezen. Is het de liefde voor de huid van het doek die hen drijft? De traagheid van het oude medium, de glorie van het gelaagde oppervlak? Het fetisjisme van het je verliezen in verf? Of liggen er meer politieke oorzaken ten grondslag aan de nieuwe ambachtelijkheid? Is het een romantisch verzet tegen onze op efficiëntie en outsourcing gerichte neoliberale maatschappij?

Digitale ambachtelijkheid (donderdagochtend 22 september, ’s-Hertogenbosch)

De industriële revolutie holde het ambacht wellicht uit, de digitale revolutie geeft het misschien nieuwe kansen. Waar veel kunstenaars en ontwerpers de fixatie op één enkel ambacht of materiaal hebben losgelaten, werkt het virtueel ontwerp ook een nieuw soort ambachtelijkheid in de hand. Allereerst is de computer nieuw gereedschap bij uitstek. Muisklikken, pixels en cuts brengen oneindig veel nieuwe mogelijkheden aan digitale technieken met zich mee. Denk aan de digitaal bewerkte foto’s van Inez van Lamsweerde, denk aan de Remix-cultuur waarin iemand als Girl Talk op virtuoze wijze tot nieuwe songs komt op basis van bestaande digitale geluidsbestanden. Hoe verhoudt deze moderne digitale ambachtelijkheid zich tot oude analoge technieken? En wat is eigenlijk de waarde van virtuele ambachtelijkheid? Bestaat er een spanning tussen de actuele roep om authenticiteit en het gebruik van digitale media?

Deskilling (donderdagmiddag 22 september, ‘s-Hertogenbosch)

De digitale revolutie mag nieuwe ambachten in de hand hebben gewerkt, maar waarom zou een kunstenaar het ambacht zélf moeten beheersen? Waarom niet bepaalde technieken juist uitbesteden aan ambachtsmensen, met de kunstenaar in de rol van cultural producer? Of maakt de kunstenaar zich daarmee te afhankelijk? Een 17e-eeuwse kunstenaar als Rubens verzamelde reeds een grote groep specialisten om zich heen om de verschillende elementen van zijn megalomane schilderdoeken uit te voeren: die kunstenaarspraktijk die lijkt terug te zijn. De 21e-eeuwse kunstenaar is in staat met schetsen en digitaal uitgewerkte ontwerpen tal van specialisten in zijn atelier en daarbuiten aan het werk te zetten. Design en kunst versmelten met elkaar, oplage wordt een kwestie van economie. Denk aan de opblaasbootjes van Jeff Koons, uitgevoerd in geschilderd aluminium. Perfecte namaak, met een vervreemdend effect door het enorme hangende gewicht. De Belgische kunstenaar Wim Delvoye is door de digitale technieken zelfs in staat de gotiek te doen herleven. Een uiterst bewerkelijke stijl, die echter met computertekeningen en industriële productieprocessen relatief eenvoudig nieuw leven is in te blazen. En die tot spectaculaire beelden leidt, zoals bijvoorbeeld zijn gotische toren in Brussel en zijn bekende Dump Truck.

Sprekerslijst Studium Generale (onder voorbehoud)

1. Actualiteit van het Ambacht (woensdagmiddag 21 september in Breda)



Cornel Bierens (hoofdspreker)         kunstcriticus, schrijver en kunstenaar
Berend Strik                                 beeldend kunstenaar
Michiel Schuurman                        grafisch ontwerper
Marnix Goossens 
                          fotograaf
Sjoerd Jonkers (EN)*                     ruimtelijk ontwerper
Eylem Aladogan                            beeldend kunstenaar
Wernher Bouwens                         kunstenaar, lithograaf



2. Digitale Ambachtelijkheid (donderdagochtend 22 september in ‘s-Hertogenbosch)



Ine Poppe (hoofdspreker)         beeldend kunstenaar, schrijver en filmmaker met een voorliefde voor digitale cultuur
Alex Schaub                           musicus, manager fablab bij De Waag society
Eelco Brand (EN)*                   videokunstenaar
Jonathan Puckey                      grafisch ontwerper
Driessens en Verstappen           beeldend kunstenaars        
Sander Veenhof                       computerwetenschapper, beeldend kunstenaar




3. Deskilling (donderdagmiddag 22 september in ’s-Hertogenbosch)


Merel van Tilburg (hoofdspreker     kunsthistoricus, publicist, Universiteit van Genève
Maria Roosen                              beeldhouwer, objecten, glas
Roel Huisman                              theater, interieur- en projectontwerp
Tom Claassen                              beeldend kunstenaar, beelden openbare ruimte
Atelier NL                                   ruimtelijk ontwerpers
Ellen Lupton (EN)*                        grafisch ontwerper, curator, schrijver

Marleen Engbersen                       studio Claudy Jongstra 
                                                (interieur ontwerp met eigen viltproductielijn)

*(EN)= Engelstalige presentatie


Marleen Engersen (Studio Claudy Jongstra) - Actualiteit van het Ambacht - donderdag middag 21 september - 's Hertogenbosch

Sinds zo’n 15 jaar houdt Studio Claudy Jongstra zich bezig met het ontwerpen en vervaardigen vantextiele werken in de gebouwde omgeving. Wij richten ons daarbij vooral op openbare gebouwen in de zorg, universiteiten, bibliotheken, musea en particuliere opdrachtgevers. 
De wandtapijten en wandbekledingen kenmerken zich in een sterke expressieve kwaliteit door het gebruik van natuurlijke materialen en plantaardige kleuren maar ook in compositie. De werken bezitten een grote mate van tactiliteit en worden toegepast als wandtapijten (o.a. het Catshuis) als wandbekleding (o.a. Orangerie Hortus Botanicus en Lincoln center NY)of als autonoom werk (o.a. kunstpanelen Ambassade Berlijn, wandtapijten Bennington University, USA). 
Ook worden wij regelmatig benaderd om kunstwerken te ontwerpen in het kader van “healing architecture” (het UMC, Anthonie van Leeuwenhoek en zorginstelling Commujon). Dit vanwege de zachte, warme uitstraling van het werk, de bijzondere kleuren en de zeer gunstige akoestische kwaliteiten van wol. 
De meeste projecten zijn gerealiseerd i.s.m architecten zoals Claus en Kaan architecten en Hubert Jan Henket, maar sinds de laatste jaren worden wij ook gevraagd als autonoom kunstenaar voor het vervaardigen van karakteristieke wandtapijten en art-installations. De jury van de Prins Bernhard Cultuur Fonds Prijs die wij in 2008 ontvingen voor ons oeuvre roemde al de volstrekt onafhankelijke, autonome koers die wij steeds weer opnieuw proberen te varen. 
Studio Claudy Jongstra heeft zich, naast het vervaardigen van de kunstwerken, ook steeds toegelegd op de hele keten van productie. Zo houdt Claudy Jongstra een eigen schaapskudde met het zeldzame Nederlandse ras het Drentse heideschaap en is zij enkele jaren geleden gestart met haar eigen plantaardige ververij. Het bewaken en doorgeven van natuurlijk erfgoed naast het innovatief omgaan met traditionele ambachten als o.a. spinnen en kaarden zijn belangrijke ‘waarden’. 
Met het geldbedrag van de prijs voor toegepaste kunst en architectuur van het Prins Bernhard Cultuurfonds hebben wij een tuin met 100 inheemse verfplanten aangelegd in Friesland, als ‘proeftuin’, als laboratorium voor ontwikkeling van nieuwe kleuren. En voorjaar 2010 is studio Claudy Jongstra ook gestart met de verbouw van drie verfgewassen aan de dijk bij de Waddenzee. 
Zo kunnen we zelf de kwaliteit bewaken van onze grondstoffen en tevens hopen wij op die manier de bio-diversiteit in het Friese landschap te stimuleren en een bijdrage te leveren aan de instandhouding van deze traditionele verfplanten. 
Onlangs hebben wij ons werk en het verhaal van de eigen productieketen gepresenteerd d.m.v. een expositie in de centrale hal van de headquarters van de Verenigde Naties te New York. Dit gebeurde in het kader van het VN themajaar bio-diversiteit.
In de artistieke opvattingen zijn niet alleen de expressieve kwaliteit van de natuurlijke materialen en kleuren van belang maar ook de expressieve kwaliteit van de compositie. Claudy Jongstra is ambachtsvrouw en beeldend kunstenaar tegelijk.
Haar kennis van ruwe grondstoffen zoals wol, zijdes, linnen en van de plantaardige verfstoffen en technieken als spinnen, kaarden en quipures wordt verrijkt en gevoed door de inspiratie die zij haalt uit de natuur. Aan het oeuvre van Claudy ligt een ‘waarden’gedreven strategie ten grondslag waarbijzij stimuleert dat het gemeenschappelijk natuurlijke erfgoed bewaard blijft en dat oude ambachten op innovatie- ve nieuwe wijze blijvend worden toegepast.

Sjoerd Jonkers - Actualiteit van het Ambacht - woensdag middag 21 september - Breda

Sjoerd Jonkers (1983) was born in Breda, the Netherlands. After graduating in 2005 at Sint Lucas, Jonkers continued his design studies and graduated at the Gerrit Rietveld Academy designLab in 2009, Jonkers now works and lives in Amsterdam. The studio focuses on exploring early technology in order to create new, exciting and contemporary relevant designs.

 



Michiel Schuurman - Actualiteit van het Ambacht - woensdag middag 21 september - Breda


Michiel Schuurman (Amsterdam 1974) studeerde grafische vormgeving en typografie aan de Koninklijke Academie voor de Beeldende Kunsten Den Haag en studeerde af als grafisch vormgever aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Hij is huisvormgever van onder meer het ambitieuze en sympathieke Amsterdamse kunstenaarsinitiatief De Servicegarage en van de talentvolle kledingontwerpster Berber Soepboer. En wat een fantastisch werk maakt hij… Schuurman is zonder meer één van de spannendste grafisch vormgevers in Nederland. In de internationale blogosfeer is dat al langer bekend, google zijn naam en je raakt verzeild op tientallen blogs die weglopen met hem. Ook het Stedelijk Museum is gecharmeerd van Schuurman en besloot onlangs het hele oeuvre van Schuurman te verzamelen. Best een eer. Deze week werd bekend dat de inzending van Schuurman doorgedrongen is tot de slotronde van het prestigieuze Poster Festival in Chaumont.
Wat maakt zijn werk nou zo bijzonder? Misschien is het de mengeling van z’n mathematische belangstelling, precisie, een geweldig kleurgevoel en een prettig soort creatieve gekte; de drive om los te gaan binnen steeds andere strenge randvoorwaarden. Voor sommige ontwerpen gaan de computers bijna op tilt vanwege het omvangrijke rekenwerk. De 3D vormgeving en belettering vloeien ineen tot kantelende beelden. Ook heeft zijn werk soms prettig psychedelische effecten. Voor het Graphic Design Museum in Breda bijvoorbeeld ontwierp hij wandkleden en een wegwerp servies om van te duizelen zo fraai.

www.michielschuurman.nl


[tekst afkomstig van: http://www.welikeart.nl]








      title:                     Matter of Monument

      year:                     2011
      size:                      A0 (84cm x 118.4cm)
      technique:            Silkscreen 5 colours
      edition:                  4 x 50
      commisioned by:    Castrum Peregrini
      printed by:            Kees Maas
      for sale:                 Sold out




Marnix Goossens - Actualiteit van het Ambacht - woensdag middag 21 september - Breda

Marnix Goossens allows us to see the world as he himself sees it. His perspective is one of awe and amazement—awe inspired by the beauty of our surroundings, amazement evoked by everyday details.
‘Deep Light’ evinces the defining characteristics of Goossens’ work: a remarkable feeling for light-hearted, sometimes absurdist scenes; and a deepened perception in which he involves the observer. Clearly, photography is his medium.

Marnix Goossens’ work focuses on three main subjects: nature, portraits, and still lifes. Most of his photographs depict scenes from nature. Goossens creates highly-detailed images of trees, plants, and landscapes; he directs his attention to floral beauty, intriguing situations, and nature found in the human habitat. In his portraiture, he experiments with eliciting different personalities from the same person. His aim is not to merely depict his subjects’ physical appearance but to create fictional characters. He uses various objects and items of clothing to bring out his subjects’ desired expressions. His models include not only himself, but also relatives and friends. Finding a particular garment often inspires him to shoot a new portrait. In his still lifes, Goossens contrasts functional, everyday objects with other categories of objects and their settings, thus engaging them in new relationships of form and structure.

Goossens works in different genres (still lifes, portraits, and landscapes), but his different subjects share a common approach. Throughout his genres, the photographer depicts unexpected situations that he either encounters or creates himself. These scenes are often somewhat alienating or ‘out of the ordinary’. Goossens’ expresses a preference for man-made nature—nature in an urban environment, for example, and even natural motifs applied in the decoration of clothing and other objects. In his portraits, too, we see this interest in the artificial, especially when he photographs people as if they were characters from a film—other people entirely. He evokes a feeling of estrangement by creating unexpected contrasts and by focusing on details. This focus shifts the observer’s attention to the variety of forms and structures found in nature and in materials.
Marnix Goossens works with a technical (large-format) camera, enabling him to make finely-detailed photographs. He spends considerable time looking through his lens, carefully choosing the right frame, plane of focus, and composition, capturing a static scene rather than a moment in time. Virtually all of his prints bear the original framing chosen when taking the photo. The fact that technical cameras are not especially user-friendly prohibits the photographer from shooting a series of a particular person, object, or situation and—and simply selecting the best photograph later. Patience and careful observation are therefore the main ingredients in Marnix Goossens’ work.
This publication offers a retrospective of Goossens’ photography of the last decade; the book emphasizes his more recent work. The selections for the book were made in close collaboration with the artist. The arrangement of the photos encourages readers to explore the relationships between the different genres represented and the different images themselves. Exploring Goossens’ work in this way—through the lens of both genre and image—reveals the defining characteristics of Goossens’ work. What are these defining characteristics? The answer is addressed in the text that follows—and, of course, in the photographs themselves. Observation, careful observation: that is, after all, what matters most.